Pismo Związku Polaków na Łotwie

W tym numerze:
Nr 4 (86) 2008

Licznik odwiedzin

TYDZIEŃ W ŁOTWIE

W KIOSKU Z GAZETAMI

"Brīva Zeme" w numerze 212 poświęca artykuł walkom w Polsce podkreślając bohaterskie zmagania wojska polskiego, które nie zważając na przeważające siły wroga i dezorganizację państwa, nie zaprzestało walki, starając się przyprawić przeciwnika o jak największe straty. Obrońcy Warszawy w dalszym ciągu dzielnie bronią stolicy i nie chcą zgodzić się na kapitulację proponowaną przez Niemców. Niemcy wyrażają się o wojsku polskim z wielkim uznaniem, podkreślając zwłaszcza odwagę oficerów, świadectwem której jest wielka liczba poległych wśród korpusu oficerskiego.

UCHODŹCY Z POLSKI

Do Łotwy przybywają stale uchodźcy z Polski. Do 19-go września przybyło 500 osób. Wśród przybyłych są zarówno wojskowi, jak ludność cywilna. Przybyli są umieszczeni w specjalnym obozie. Wylądowały też w Łotwie 83 samoloty polskie.

INTERNOWANIE POLSKIEJ ŁODZI MOTOROWEJ

15 września na łotewskie wody terytorialne wjechała polska łódź motorowa. Łodzią tą przybyło 9-ciu marynarzy. Władze łotewskie marynarzy internowały, a łódź zarekwirowały.

POLSKA WALCZY NA DWÓCH FRONTACH

15 września o 4-tej pp. nastąpiło bombardowanie Wilna. 18 niemieckich bombowców zrzuciło na centrum miasta około 200 bomb, zabijając i raniąc wielką ilość osób cywilnych. Ponadto lotnicy niemieccy zbombardowali Mołodeczno.

Dywizje poznańskie, po zaciętych walkach z okrążającymi ich siłami niemieckimi, zdołały przerwać otaczający ich pierścień i przedostać się do Warszawy, przywiódłszy ze sobą 1000 jeńców niemieckich i wielką ilość materiału wojennego.

W nocy z czwartku na piątek eskadrylla polskich bombowców stacjonowana w stolicy, dokonała niezwykle odważnego napadu na położone w pobliżu Warszawy polowe lotnisko nieprzyjaciela, na którym znajdowało się kilkadziesiąt niemieckich samolotów. Nie zważając na silny ogień z bateryj przeciwlotniczych, Polacy z samolotów oświecili lotnisko reflektorami i zbombardowali je, unieszkodliwiając wielką liczbę samolotów niemieckich. W rezultacie w piątek Warszawa nie była prawie bombardowana z powietrza. Na innych frontach Polski trwają nadal zażarte boje. Lwów, jak i Warszawa odpiera bohatersko ataki niemieckie.

16 września siły armii polskiej, działającej na Pomorzu, wobec groźby osaczenia ich przez przeciwnika zmuszone były opuścić zajmowany dotychczas teren. Udało się im przebić przez pierścień nieprzyjacielski, otaczający Warszawę i nawiązać kontakt z obrońcami stolicy. Armia pomorska przyjęła na siebie obowiązek odpierania ataków nieprzyjacielskich od zachodu.

Zacięte walki trwają około Brześcia nad Bugiem oraz na linii Skierniewice – Łowicz.

WOJSKA SOWIECKIE WKROCZYŁY NA TERYTORIUM POLSKI

17 września w nocy na niedzielę rząd sowiecki wręczył ambasadorowi Rzeczypospolitej Polskiej Grzybowskiemu notę, w której oświadcza, że, pragnąc ochronić swe interesy, a również roztoczyć opiekę nad mniejszością białoruską i ukraińską we wschodniej Polsce – rząd sowiecki jest zmuszony rozkazać czerwonej armii przekroczyć granicę Polski. W niedzielę o godz. 6 rano wojska sowieckie przekroczyły granicę Polski jednocześnie na całej długości od Połocka na północy do Kamieńca Podolskiego na południu. Nota zaznacza, że to zarządzenie w niczym nie dotyczy neutralności ZSRR w obecnym konflikcie. Według poglądu rządu, uprzednio zawarte w Polską porozumienia przestały obowiązywać, ponieważ państwo polskie, zdaniem rządu sowieckiego, już nie istnieje.

Notę swą rząd sowiecki zakomunikował wszystkim akredytowanym w Moskwie misjom dyplomatycznym państw obcych. Ogłoszono ją też w prasie.

Ambasador R.P. Grzybowski odmówił przyjęcia noty, którą Mołotow pragnął mu wręczyć, uzasadniając wkroczenie wojsk sowieckich do Polski.

WOJSKA POLSKIE WALCZĄ Z SOWIETAMI

Wojska sowieckie, które przekroczyły granicę Polski i zaczęły zagłębiać się w terytorium jej, wkrótce napotkały opór wojsk polskich. W ciągu dnia zapuściły się one już na 50 km wgłąb Polski. Zacięte walki toczyły się pod Mołodecznem. Wojska polskie są zmuszone walczyć jednocześnie przeciw Niemcom i Sowietom.

Grupy czerwonej armii posuwają się w dalszym ciągu na zachód, napotykając na opór nielicznych na granicy sowieckiej oddziałów polskich.

Pod wieczór północna grupa wojsk sowieckich dotarła do Wilna. Dowództwo stacjonowanych tam wojsk polskich, wobec przeważających sił rosyjskich zdecydowało się nie stawiać oporu a oddziały polskie wycofały się w kierunku Grodna.

Przednie straże wojska sowieckiego dotarły już do Brześcia nad Bugiem i zetknęły się tam z oddziałami niemieckimi.

19 września wojska sowieckie posuwają się ciągle na zachód, napotykając gdzieniegdzie opór słabych liczebnie sił polskich. Operacjami wojsk sowieckich w Polsce kieruje osobiście marszałek czerwonej armii Woroszyłow. Wzdłuż granicy polsko-rumuńskiej oddziały sowieckie posuwają się powoli, dając możność przekroczenia granicy rumuńskiej licznym uchodźcom z Polski.

WOJSKA SOWIECKIE ZAJMUJĄ GRODNO I WILNO

20 września oddziały armii czerwonej, podążając za ustępującymi wojskami polskimi, zajęły Grodno, Lwów i Kowel. Miasta Białystok oraz Brześć nad Bugiem mają także przejść do Rosji Sowieckiej.

Kronika życia bieżącego

"Nasze Życie" – w każdej rodzinie polskiej

W niedzielę dn. 17 września w Daugawpiłsie odbyło się posiedzenie Rady Związku Polaków w Łotwie. W posiedzeniu wzięli udział poza członkami zarządu głównego prezesi 13-tu filii związku.

W toku obrad w żywej wymianie zdań została omówiona ogólna sytuacja organizacyjna, działalność poszczególnych filii, najważniejsze punkty programu pracy na najbliższy okres.

Rada doszła do wniosku, że społeczeństwo powinno się zdobyć na aktywniejsze i bardziej skuteczne podtrzymanie jedynego tygodnika polskiego w Łotwie "Nasze Życie"., które jest wyrazem nie tylko wspólnej myśli Polaków zamieszkałych w tym kraju, lecz również łącznikiem duchowym i rzecznikiem naszej wspólności narodowej i organizacji (...).

W zamknięciu obrad została uchwalona następująca rezolucja:

"Rada Związku Polaków w Łotwie na swym posiedzeniu w dniu 17 września 1939 r. w obliczu przełomowych wydarzeń stwierdza nierozerwalną łączność społeczeństwa Polskiego w Łotwie z Narodem Polskim, solidaryzując się z Nim w tradycyjnej walce o godność i honor narodowy oraz wyraża niezłomną wolę trwania na straży ruchu polskiego, ślubując, iż zajmowanych placówek nie opuści, pracy narodowo-społecznej nie zaniecha i mowy ojców nie pogrzebie, a będzie stała twarda na gruncie narodowym polskim, dbając o rozwój życia polskiego.
Tak nam dopomóż Bóg!"

Zachowaliśmy pisownię oryginału