Pismo Związku Polaków na Łotwie

SPORT

Coraz więcej, coraz lepiej – Igrzyska Polonijne 2007

Reprezentacja Łotwy na XIII Światowych Igrzyskach Polonijnych.

W dniach 28 lipca - 4 sierpnia 2007 roku odbyły się w Słupsku XIII Światowe Igrzyska Polonijne. Przez tydzień na słupskich obiektach sportowych oraz na akwenie morskim w Ustce około 1000 Polonusów z 25 krajów rywalizowało w 21 dyscyplinach sportowych. Przeprowadzono ponad 2000 zawodów, 270 zawodników zdobyło medale indywidualnie, niektórzy nawet po kilka.

Należy się cieszyć, że zaproszenie organizatorów, tym razem na polskie wybrzeże, znalazło szczególnie silny odzew wśród Polonii.

Różne są więzi łączące naszych rodaków zamieszkałych poza granicami Polski. Sport należy do tego rodzaju kontaktów, które dają radość, a więc to, czego często brakuje nam na co dzień. Poza tym jest to nie tylko zadowolenie z odniesionych sukcesów sportowych, ale również radość z poznania nowych ludzi pochodzących z różnych środowisk, a powiązanych wspólną ideą: silnym związkiem z Macierzą.

Zawody odbywały się na licznych obiektach sportowych Słupska, które zostały specjalnie przygotowane właśnie do celów Igrzysk. Jednym z takich jest Stadion 650-lecia, który liczy ponad 80 lat i należy do najpiękniej położonych obiektów sportowych w Polsce.

Podczas Igrzysk odbyło się mnóstwo imprez towarzyszących, na których codziennie (i "conocnie"!) uczestnicy i zwykli kibice mogli odpocząć, zaprzyjaźnić się i fajnie się bawić.

Najliczniejszą drużynę wystawiły Niemcy - 187 sportowców i właśnie dlatego zdobyły najwięcej medali (patrz - klasyfikacja medalowa). Lecz również Łotwa, nie zważając na niewielką liczbę zawodników, zajęła w łącznej klasyfikacji honorowe 11 miejsce. Złote medale zdobyto w badmintonie (3) i w żeglarstwie (1).

Światowe Letnie Igrzyska Polonijne odbywają się co 2 lata (tak samo jak i zimowe Igrzyska) i mam nadzieję, że w przyszłych latach drużyna Polaków z Łotwy będzie coraz liczniejsza!

Tolik Trocenko

Rakiety złożone

Zmagania sportowe w Słupsku.

Mylą się ci, którzy uważają, że badminton to mało widowiskowa i mało emocjonująca gra. Przekonali się o tym kibice, którzy oglądali finały tej konkurencji rozgrywane podczas XIII Igrzysk Polonijnych. Gdy było już jasne, kto zdobył medale, tak samo byli zmęczeni i zawodnicy, i kibice. Bo nadążyć wzrokiem za ruchem lotki posłanej przez najlepszych, to wcale nie taka łatwa sprawa (...)

Anatol Trocenko, Łotwa, zwycięzca w najmłodszej kategorii mężczyzn:

- Przed dwoma laty w Warszawie nie dostałem się nawet do ćwierćfinału i powiedziałem sobie, że przez te dwa lata będę intensywnie ćwiczył. No i udało się - mam złoto! Tak do końca nie wiem, czy to zasługa mojej dobrej formy, czy też konkurencja była trochę słabsza. Bo w Warszawie było czterech bardzo dobrych zawodników i nie udało mi się ich pokonać. Przede mną jeszcze gra z siostrą w mikście, bo badminton to u nas rodzinna pasja. Grają obie siostry i ja. I tak od pięciu lat. Ten medal naprawdę mnie cieszy. Tym bardziej, że bardzo dobrze i przyjemnie mi się grało. Jestem naprawdę zadowolony.

Słupski Kurier Igrzysk Polonijnych, nr 6, 3 sierpnia 2007

Klasyfikacja_medalowa (Adobe Reader)